Beşinci sayfa, bunun bir delilik olduğunu düşünüyorum ama o günlüğü bulmam bir rastlantı olamaz.

"Nefretin ilginç bir yanı var; insan, nefret ettiği kişiye en az sevdiği kişi kadar zaman ayırır. Onu düşünür, sözlerini hatırlar, yaptıklarını tekrar tekrar zihninde canlandırır. Ondan kurtulduğunu sanırken, farkında olmadan onu düşüncelerinin merkezine yerleştirir. Bana sorarsanız nefret, bazen insanın kopamadığı bağlara verdiği isimdir. Affetmek zorunda değilsin, unutmak zorunda da değilsin. Fakat birinin sana yaptıkları yüzünden hayatının geri kalanını ona ayırmak, kaybettiğin şeylerin üzerine bir de kendini eklemektir."