Bazı şeylere, onları gerçekten tanımadan karar veririz. Bazen bir hikâyenin, bir melodinin ya da bambaşka bir dünyanın bize ne hissettirebileceğini bile düşünmeyiz. Your Lie in April da bir zamanlar böyle yaklaştığım şeylerden biriydi. Fakat 22 bölüm sonra, ilk başta anlam veremediğim o dünyanın içinde kendimi gözyaşlarıyla buldum.

Watashi No Uso, bütün o duyguları tek bir piyano eşliğinde yeniden hissettirebilen parçalardan biri. Her nota sakin, her melodi yalın; ama sessizliğin içinde anlatılan çok şey var. Söylenemeyen sözler, kabullenilmesi zor gerçekler ve insanın içinde bir yere dokunup orada sessizce kalan duygular... Belki de piyanonun güzelliği tam olarak burada: Bazen hiçbir şey açıklamaz, hiçbir soruya cevap vermez. Yalnızca çalar ve insan, kendi içinde uzun zamandır duymadığı şeyleri fark eder. Bazen bir melodinin bize hissettirdikleri, ona başlamadan önce ne düşündüğümüzü bile unutturur.