Maskenin ardında bir sessizlik var,
Ne öfke, ne arzu... sadece duran bir bakış.
Zamanın içinden geçmiş gibi,
Ama hiçbir ana ait değil.

Boynuzlarında yankı var eski çağların,
Ama gözleri boş bir göl gibi—
Ne fırtına kopar, ne dalga vurur,
Sadece derin, ölçülü bir bekleyiş.

İnsan dokunsa kırılacak sanır,
Oysa taş kadar sabit içinde.
Bir yüz değil bu;
Bir kararın donmuş hâli.

Ne tamamen karanlık, ne aydınlık,
İkisi arasında ince bir çizgi—
Orada duruyor Kovach,
Kendini saklamadan,
Ama kimseye vermeden.

-Oracle