Geçen yaz, Spesh'in Zaman Makinesi'ni almak üzere SoCal Angels'den Frank'ı görmeye uğradım. Bisikletini istiyordum. Belki renklerini de. 2017'den beri telefonla konuşuyorduk, ama bu ilk kez yüz yüze gördüm. '57'de Frank, Panhead birini yeni satın aldı ve SoCal charter'e katıldı. Vic Bettencourt'un sağ eli. Tarih, sadakat neye benzediğini hatırlamaya ihtiyaç duyduğunda unutulan bir adam. Yıllar boyunca parçaları değiştirdi, tıpkı bir şeylerini, yeniden inşa etti, ancak hiçbir şeyi asla atlamadı. Her orijinal parça hala raftardan ve duvarlardan, başka bir hayatın kemikleri gibi asılı duruyor. Hatta plakası bile. Şimdi 87 yaşında. Bisiklet kullanamaz. Renkleri ve anıları bir çantada saklı, bir dolapın derinliklerinde gizli. Bir parça bile atlamadı. "YOK," dedi. "Satılık değil. Zamanım dolduğunda bisikleti ve renkleri alabilirsin. Ama ikisini de asla satmayacağım." Ve bu beni çok etkiledi. Onlara teklif etmesinden değil, satılmamış olmaktan dolayı. Çoğu insan bunu fark etmeden geçer. Frank asla satmadı. Gerçek olan şey, kendisinin, hayatının, bir yasadışı olmanın gerçek olması.